Ziekenhuis

Om 8:45 waren we in het SFG.....melden en vervolgens naar de verloskamer.

Uurtje wachten, eerste bezoek van verpleegkundigen en de weeen werden heftiger.

Omstreeks 10:30 waren de weeen vrij heftig en kwam er een arts, die na het een en ander te hebben gecontroleerd besloot om de vliezen door te prikken.
Toen bleek ook dat Manu had gepoept in zijn vruchtwater.

Rond 12:30 was de beste man terug en vondt hij de tijd rijp om te gaan beginnen met persen.

Na een flink aantal pers weeen, bleek Manu er toch wel last van te hebben, z'n harslag werd bij elke wee vertraagd.
Simone hield zich heel sterk en pufte en perste er op los.

De dokter heeft toen een klein sneetje in zijn hoofdje gemaakt, om te kijken in hoeverre Manu echt stress had van de bevalling.

Er werd een 2e dokter bijgeroepen en zo stonden er dus 4 man medisch personeel om mijn zeer dappere Simone heen.

Binnen in mij sloeg de schrik toe.....wat gaat er gebeuren, waarom komt er nog een dokter bij.
Er vlogen een aantal medische termen door de lucht waar wij niets van begrepen.
Vacuum pomp....dat begreep ik.......nog twee weeen een knip, bloed en gekrijs en daar lag een klein bebloed babytje op Simones buik.

De spanning liep in de vorm van tranen van mijn gezicht af....................daar was hij dan MANU

Voordat ik het wist stond ik huilend met een schaar in mijn handen en moest ik de navelstreng doorknippen.

Maar eh..........

Genoeg gebrabbel van mij, hier zijn de foto's